زيبا هوای حوصله ابری است چشمی از عشق ببخشايم

تا رود آفتاب بشويد دلتنگی مرا

زيبا هنوز عشق در حول  هوش چشم تو می چرخد از من مگير چشم

دست مرا بگير و کوچه های محبت را با من بگرد

يادم بده تا چگونه بخوانم تا عشق در تمامی دلها معنا شود

يادم بده چگونه نگاهت کنم

زيبا آنگونه عاشقم که حرمت مجنون را احساس ميکنم

آن گونه عاشقم که نيستان را يکجا هوای زمزمه دارم

آن گونه عاشقم که هر نفسم شعر است

زيبا چشم تو شعر ..... چشم تو شاعر

من دزد شعرهای چشم تو هستم .... زيبا کنار حو صله ام بنشين

بنشان مرا به منظره عشق ... بنشان مرا به منظره باران

زيبا ستاره های کلامت را در لحظه های ساکت عاشق بر من ببار

بر من ببار که برويم بهار وار

چشم از تو بود وعشق من بر حول اين مدار

زيبا تمام حرف دلم اين است :

من عشق را به ياد تو آغاز کردم در هر کجای عشق که هستی

آغاز کن با تويی منم و با تو سرشار هر چه زيبايی است